B.I.O.M.

Başlık acayip tırsıtıcı bişi dimi… bencede… (Bak yine başladım…) halbuki kendimdeyim ben çünki uzun zamandır fırsatını kolladığım bişey sonunda gerçekleştirme emelllerime nail oldum (bu arada kendisi aynı zamanda biyoloji hocamın adıdır “emel” :)). 21 yaşındayım ve bu yaşıma kadar kan vermek gibi bi düşüncem vardı ama birtürlü gerçekleştiremiyodum ama sonunda oldu işte dün itibariyle ilk kanımı vermiş bulunuyorum… umarsızca ve sevinçli bir şekilde…

Bilmiyorumki nasıl bir duygu acaba (duygu ortaokuldan bi arkadaşım bu arada… :)) hani söylerler ya “Kan vermek vaooov dehşet bişi” yada buna benzer örneklerle çoğaltılabilecek cümleler, yani tam olarak tattım mı ? bi defada anlaşılıyor mu herşey ? neden bayılmaman için standart dinlenme süresi 10 dk ? bunlarla cebelleştim “10 daayykkyykikaa uzanıyosssuunnuzzzz” cümleleriyle birlikte hemşirenin arkasından anlamsız boşluğa bakarken…

Sonuç olarak kan vermek güzel bişi sanırım mesela şu anda size bunları yacabiliyorum, sağlıklı sihhatli ve 3.kez zıplamaya çalışan çekirge gibiyim… mutlu ve temkinli..

Yukarıda ingilizce bişi yazıyo yanında da parantez içinde bişi daha… Parantez içindeki o ingilizce kelimenin anlamı değil o benim yapacağım şey. Neyse olaya gelelim, son zamanlarda güzel şeyler olmaya başladı. Bunların yanında en güzeli “çiy düşmesi” ama ondan sonrada “The corrs” adında bi grupla tanışmam, tanışma derken bi yerde gördüğüm bi video sayesinde…

Kısa ve öz kesicem yada kesmem lazım çünki daha intihar edicem… (Özür dilerim canım…) The corrs fazla araştırmadım ama 3 kız kardeş ve bi dalllamanın oluşturduğu bi grup (dallama o derece dallama ki 3 “L” harfiyle bilerek yazdım…) ve gördüğüm yada izlediğim ve bu yazıyı yazarken hâlâ izlemekte olduğum videoları “Toss the feathers” ama kendisine hayran olmamı sağlayan andrea corr’un “Only when ı sleep” şarkısıda…. asdkjbsdşfkjasbdkb ne diyorum ben yaa baya saçmalaşım başladı bende evrim geçiriyorum kısa bi süreliğine sanırım intihar edersem düzelir (özür canım…) müziği bi yana görselliğide çok güzel bir şarkı (Görsellik… :D) Fırsat olmadan yada kaçmadan (Ya hâlâ saçma sapan konuşuyorum ve bilerek silmiyorum içimden geleni direk yazıyorum ki anlayın diye..) bu klibi yada müziği (???…) izleyin. Resim koymadım bi yorumuma “Andrea sağolsun” Yoksa intihar edicem…

Hocam bi intihar edip geliyorum…. Bu aralar kendi sorunlarımla ilgilenmemek beni o kadar mutlu ediyoki… fazla abartılı olmasada başkalarının sorunlarına espirili bi şekilde yaklaşmak… başkalarıda zaten bi kişi… Çünki kendi sorunum yok ALLAH’ıma şükürler olsun binlerce kez… Ve olmaması da lazım bu aralar… Bişiler oldu bana nedense… Bayaa belli bişi olduğu, edebiyat namına bişi kalmadı bende sürekli bi üç nokta (…)’dır gidiyorum her cümlemin sonunda… (Bak hâlâ…). Sevilmeyi o kadar çok özlemişim ki anlatamam… Aslında bu günlük yada “arada sırada”lık bi kaç kişi tarafından biliniyo… Umarım
anlaşılırım…

-Seni anlıyorum
-Hayır anlayamazsın
(Kısa bi estantene sevgili dostum, ikiz kardeşim “sıvı yılan” :D)

Efsaneye geri dönelim…
+I love you…
-???
+I said “ı love you”
- ???
+Never mind…

Not:Yukarıdaki 4 satırlık konuşmayı espiri olsun diye bi arkadaş’a ithafen yazdım (”ithaf” kelimesinden anlıyacak zaten o arkadaş :D) ama canım eğer burayı görür anlamını sorarsan ve açıklarsam lütfen yanlış anlama…

Düz mantıktan yola çıkıyorum. Bir işe yeni başlıyan bir insan daha çok hata yapar çünkü tecrübesi yoktur, tezatı nedir bunun; Bir işe yeni başlayan insna bilgileri taze olduğu için hata yapma şansı oldukça azdır. Pekiii !!!, bir işte yıllardır çalışan bir insan hiç hata yapmaz çünkü tecrübe sahibidir ve bla bla bla, peki bunun tezatı nedir; Bir işte yıllardır çalışan bir insanın hata yapma şansı yüksektir çünkü ilk günkü gibi taze bilgileri sahip değildir, öğrendiği bilgileri unutmuştur… Bunları okuduktan sonra tam şu sıralarda bu yazıyı yazan kişi hakkında kafanızda değişil yorumlar oluşuyo, çoğu “pek hoş olmayan” yorumlar ama söyedim ya “Düz mantık”tan yola çıkıyorum…

Bugün ramazan’ın teravih kılınışı açısından 3. günü, 2 gündür bi hafızımız varmış ve o kıldırıyomuş namazı, bugün yılların eskitemedği hocamız kıldırmak istedi gayet güzel giden teravih’in 3. periyodundan sonra, olan herşey 4.periyodda oldu hocamız 2.rekkatan sonra oturması gerekirken ayağa kalktı tabi aklı hoca’da olan insanlar topluluğu (ki bunlar camideki cemmaat’in %85′ine mükabil…) hocayla beraber ayağa kalktı hatta bazıları hakkaten akıllarında hoca değilde namaz olmasına rağmen oturmuşlardı ama hocayı ayakta görünce onlarda o kervana katıldılar, içimizden herhalde herkes tarafından “en müslüman” yada namaz sonunda “man of the namaz” seçilecek kişi “Allaaaaaahuuuekbeeer” nidasyıla hocayı uyardı. hoca anlamış olacak ki oturması ışık hızıyla gerçekleşti…
4. periyod bitti ve 5. periyoda başlarken herkes olayı unutmuş gibiydi ama hakikaten ALLAH’ın işine bakın ki 5. periyodda ve yine aynı yerde hoca yine aynı hatayı yaptı, bu sefer “man of the namaz” adayları o kadar çok çoğalmış ki hep bir ağızdan “Nıçk nıçk nıçk” sesleriyle birlikte ilk serinin şampiyonu “en müslüman” abimizle beraber yine “Allaaaahueeekber” nidalarıyla bizi karşı karşıya bıraktılar.

Hoca’nın hatası bi yana en çok kızdığım şeydi bu, hayatında kaç defa 5 vakit namazı tam manasıyla kılmıştır ki bu insan bile diyemiyeceğim topluluk ki 40 yıllık hocanın yaptığı 2 hatayı yüzüne vurmaya çalışıyolar

Tamam imam … cemaat s.çarda Hırsızın hiç mi suçu yok hocam…

Bu söz’ün şablonu bana “Leon (The Professional)” filminin başında jean reno’un ağzından çıkan ilk söz, ilk replik ve filmin kötü olacağını bilsem bile (Ki imkansız bişi) yineden sonuna kadar sırf o replik için izleyeceğim bi replik. “Are you free thursday ?”, “Yeahh!!! ı’m free thursday”. Bir fransız ingilizlerden daha güzel bir ingiliz aksanıyla nasıl konuşabilir tartışılması kaçınılmaz bir soru yada tez… “Tez” =S bu aralar çok fazla biyoloji dersi işliyorum, hatta bu aralar çok fazla ders işliyorum hatta ve hatta bu aralar o kadar çok fazla şey yapıyorum ki bu blog’da bu sayede biraz nefes alıyo ama iyi bişey değil çok nefes aldı blog o yüzden bişiler yazmam gerektiğini dşüntüm “Çalışan demir paslanmaz” atasözünden yola çıkmaya çalıştım ama yinede umutluyum…

Saçmaladığımın farkındayım çünkü çok fazla yorgun, bitkin, … , Aslında Elektroliz olmayı bekleyen oksijen gibiyim asi, onurlu, ümitsiz… ve bi okadar da 9′un 4′üne gelen mario gibiyim. Yorgun ve halsiz. O kadar kötü bi durumdayım ki sanırım yukarıdaki cümleler espiriyle de karışık anlatmış olmalı durumumu… Aslında şikayetçi değilim bu sayede de kendimiz biraz boş bir mermi kovanı gibi hissediyorum, görevini yerine getirmiş

Beni zorlamaya çalışanlar, sınırımı görmeye çalışanlar dersane, iş , ramazan, oruç, iftar ,teravih, 5 vakit…. Bu sefer hep soyut şeyler benimde oldukça tuhafıma gitti. Hepsi üzerime gelmeye çalışmakla beraber benim sınırlarımı görmeye ümitliler ama bazı insanların sınırları hayal güçleriyle sınırlıdır. Belkide kendi hatamdan dolayı böyleyim ama mutluyum ailemin yanında, sevdiklerimin yanında ve sevilebileceklerimin… Aslın bunları söylememin nedeni aklınızdan geçen şeyler değil, sadece bloğa ara vermemin nedenleri, mazeret arkasına saklanmam beni tanıyanlar bilirler (gerçek tanıyanlar…), bunca olan ve olmaya devam eden şeylerden sonra yinede kendim için bloğa ve diğer şeylere zaman ayırmaya çalışıcam… Sevdiklerim ve sevilebileceklerim selametle…