B.I.O.M.

Sabahlarım sekmiyo söylemiştim, yine 07.30 sularında ayaktaydım. Bu aralar okula geç kalıcam korkusu var üzerimde nedendir bilmem. Kahvaltıdan sonra NFS Soundtrack‘leri eşliğinde okula doğru yürüdüm. Bugün tam anlamıyla doluyum saat 08.00′den 17′ye kadar ders artı saat 16.00′da Bilişim kolu toplantısı var tabi birde Paradox :). Neyse Tekn. Bil. Ilk. ve Matematikten sonra öğle arası ve ardında 4 saat Temel Elektronik gördük. Evet hâlâ anlamıyorum ne alakası olduğunu bilgisayarla… Pek hatırlamamakla birlikte yurda döndüğümde biraz (ç)alıntı lap-top’la sörf yaptım sonrada yattım herhalde, arkadaş ısrarıyla Recep Ivedik izlediğimizi saymıyorum :).

Şaşırdınız dimi. Kim şaşırdıysa benden başka neyse bir haftayı aşkın süredir ne bişey yazıyorum nede siteye uğruyorum nedenini gayet iyi herkes biliyor. Ama on günlerde II.öğretim olan arkadaşımdan lap-top ödünçalmaya başladım (Cümleyi nereden ayırırsanız size kalmış :).). Evet tahmin edebileceğiniz gibi bundan sonra bloğa devam edebilecem sanırım.

Sabahlarım standart olmaya başladı o yüzden bu konuda pek fazla saat unutkanlığı yaşayabileceğimi sanmıyorum. Evet sabah 07.30′da kalkıp nasıl hazırlandığımı her zamanki gibi bilmeden yemeğe indim. Bugün çorba günü normalde sevmiyoum ama iştahla bir çorba kasesi dolusu (Nasıl bir tamlama bu !) çorbayı sildim sonrada süpürdüm, yavaşça ve son günerimin favori parçası Zet-Diyet eşliğinde okulun yolunu tuttum. Bugün Matematik ve Tekn. Bil. Ilk. var o derslere girdim aralarda arkadaşlarla muhabbet ettim. Öğleden sonra boşum ne mi yaptım gezdim. Akşama doğru derya’yla kavga ettim yada tartıştım olmadı atıştım. Sonra “Dünyanın merkezine yolculuk” filmini seyrettim başrolde yine benim adamım adını hâlâ ezberleyemedim yada aklımda tutamıyorum. Saat kaçta yattım ya onuda bilmiyorum. Böyle işte… nasıl tuhaf dimi…

Sabahleyin saat kaç bilmemki; saçma salak indik otobüsten 3 adam (three kings :). ), yurdun yolunu tuttuk, yurda gittik sonra odaya girdik, uyuduk :). Kalktık yemek yedik, sonra, önce galatasaray sonra fenerbahçe maçına gittik. Neden böyle umursamaz bir tavırla yazıyorum ?, çünki bloğa zaman ayıramıyacağımdan korkuyorum. O yüzden içimde bi sıkıntı aynı zaman bi hass.ktirifas var. Çok üzülüyorum bu duruma kendimce ama bi çare bulmaya çalışıcam umarım başrılı olurum bana yardımcı olun spamlar, truvalar, google’ın botu (o bile uğramıyodur ya) daha neler neler, saygılar sevgiler.

Dipçik-Notçuk: Büyük ihtimalle bundan sonra pek fazla vakit ayıramıycam bloğa, günlük ve diğer yazılarım bayağı bir aksamaya uğrayacak, Dua edeyim bunlar olmasın…

Bugün ne yaptım ki; sabah 10 gibi kalktım 14.00′da servisim olduğu için annemle bavul hazırlamaya koyulduk. Saat 13.30 gibi beylikdüzü metro yazıhanesinde gülşahla buluştum, tesadüfen ortaokuldan uğur’u gördüm. Selam kelam muhabbet derken bide babamı gördüm :), envayi çeşit bilgi ve belgeler getirmiş. Servise bindim, otogara gittim, tabiki umut ve muratla buluştum. Otobüse bindik trabzona gittik

Bugün n’oldu; Murat otobüste yine bizi sinir stres ve karışık duygulara sokup çıkardı. Murat sayesinde yıllardır bıktığım otobüse yolculuklarında zevk almaya başlıyorum. Muratla bir kez olsun yolculuk etmenizi tavsiye ederim :). Sevgiler muratcığım, Ormana

Hem cuma olmanın hemde bir gün sonra gidecek olmanın verdiği zaaf ve heyecan ile erkenden kalktım, kaç mı ? hatırlamıyorum ama 9.30 gibiydi herhalde :). Bugün bizim arabanın 60000 bakımı vardı onu topkapıya götürdüğüm için sultanahmete erken gittim. 3 gibi geri döndüm ama arabanın bir saatlik işi daha varmış o yüzden iki saat orda bekledim. Evet bi tezat olduğu belli ama adam bana bi saat dedi saat 5′de çıktım ordan, 6′ya on kala evdeyim eve 50 dakika çok fazla benim için ama :), olsun anahtarı şirkete bıraktım babama eve geri döndüm. Eve döndüğümde yarın saat 16.30′da otobüse bineceğim aklıma geldi, onun ardından aklıma lap-top’um olmadığı aklıma geldi, ardından son olarak bu blog işine nasıl devam edeceğim yada edemiyeceğim aklıma geldi, daha çok şey akılma geldi de neyse… Sonra yattım.

Bugün n’oldu: Merter civarında arabadan bi ses geldiğinin farkına vardım yolun kenarında durdum ama çok fazla bilgim olmadığı için pek bişey anlamadım, babamı aradım o da anlatmamdan bişey anlamadı şirkete gittim babama durumu bide orda anlattım, akşam eve geldiğinde durumu sordum, trajikomik denilen bir tabir; Arabanın sol ön tekeri çıkmaya yakın olduğu için öyle ses geliyomuş, kıl payı kurtulmuşum (Gerçi umrunda olan yok ya, neyse).